|
Dankbaar.
Hierbij wil ik mijzelf bedanken! Waarom mijzelf? Omdat ik de moed
heb om mensen om hulp te vragen. Er is veel in mij verloren gegaan
maar ik geloof nog steeds in mensen. Ondanks alles wat mij is
aangedaan door mensen, heb ik nog steeds vertrouwen in mensen en
daar ben ik dankbaar voor.
Eerst wil ik mijn man en mijn kinderen bedanken die veel van mij
houden ondanks al mijn tekortkomingen als moeder en echtgenote. Zij
steunen mij onvoorwaardelijk.
Daarna mijn vriendin Jannie Zijlstra, mijn steun en toeverlaat. Zij
verbetert mijn teksten en wij praten over mijn missie. Ze moedigt
mij aan.
Arja Kolster wil ik ook enorm bedanken voor haar geweldige inzet.
Een andere waardevolle vrouw in mijn leven is Maria den Haan. Zij
heeft mij gesteund vanaf het begin van mijn strijde tegen genitale
verminking toen ik nog heel erg timide en verlegen was.
Ik wil hier ook noemen Bea Blijham, zij moedigt mij steeds opnieuw
aan om door te gaan en ze gelooft in mij. Dat geeft me een
ongelooflijk goed gevoel.
Alle vrouwen van het internationaal Vrouwencentrum in Den Helder en
Avalon-Vrouwenhulpverlening Den Helder wil ik eveneens oprecht
bedanken, zij waren, en zijn nog steeds, allemaal onmisbaar voor
mij.
Ik wil Marjanka ontzettend bedanken, ze heeft onze website gemaakt
en zoveel energie erin gestoken. Ik ben enorm dankbaar haar.
Tenslotte de vrouw die mij heeft aangezet en geïnspireerd tot het
schrijven van gedichten is Sanny van Ooyen geweest. Door het lezen
van haar werk wat ze uit het leven is gegrepen ben ik aan het werk
gegaan. Ze heeft me aan het denken gezet. Hieronder wil ik een
gedicht van haar plaatsen.
Dag pa,
Ik ga je nu verlaten pa, omdat ik mijzelf wil zijn.
Je hebt mij nooit begrepen pa, dat doet ontzettend pijn.
Wij zijn wat uit elkaar gegroeid, waardoor?? Ik weet het niet.
Je wilde nooit eens met me praten, dat doet me veel verdriet.
Er is tussen ons een scheuring ontstaan, maar tijd heelt alle
wonden.
Ik had zo graag je vriend willen zijn, maar we hebben elkaar nooit
gevonden.
Ik ben jouw dominantie zat, rechtop zitten, pootjes geven
Altijd in jouw schaduw staan, ik wil het echte leven.
Daarom is het beter zo, nee, nee, wordt nu niet kwaad
Je hebt het zelf toch zo gewild? Weet dat ik je nimmer haat.
Je zoon gaat de wijde wereld in, eens heb ik je vereerd.
Maar ik wil zo niet verder, toch heb ik veel van jou geleerd.
Alles heb ik geprobeerd, maar het ging tussen ons nooit goed
Ik ga je nu verlaten pa, adieu, het ga je goed.
Sanny van Ooyen.
(© Zahra 2008) 
|